خشم

روزه هاست که آپ نکردم نه که این که مطلبی برای گفتن ندارم که نمی توانم چگونه باید نقش کرد انچه در ذهن است و از کجا باید گفت درد را...
 فریاد را از این واضح تر نمی توان زد ...
روزهاست مردی در این شهر به فراموشی سپرده شده ،
و چه تمثیل زیبایی ققنوس ،  ققنوس آزادی ،
این شهر روز هاست خاموش است، اما  این خانه روزهاست که چشم انتظار است ...

بر سواد سنگ فرش راه

با تمام خشم خويش
با تمام نفرت ديوانه وار خويش
مي كشم فرياد
 اي جلاد
ننگت باد
آه هنگامي كه يك انسان
مي كشد انسان ديگر را
 مي كشد در خويشتن
انسان بودن را
بشنو اي جلاد
 مي رسد آخر
روز ديگرگون
 روز كيفر
 روز كين خواهي
 روز بار آوردن اين شوره زار خون
زير اين باران خونين
 سبز خواهد گشت بذر كين
وين كوير خشك
بارور خواهد شد از گلهاي نفرين
 آه هنگامي كه خون از خشم سركش
در تنور قلبها مي گيرد آتش
برق سرنيزه چه ناچيزست
و خروش خلق
هنگامي كه مي پيچد
چون طنين رعد از آفاق تا آفاق
 چه دلاويزست
 بشنو اي جلاد
 مي خروشد حشم در شيپور
مي كوبد غضب بر طبل
هر طرف سر مي كشد عصيان
و درون بستر خونين خشم خلق
زاده ميشود طوفان
بشنو اي جلاد
و مپوشان چهره با دستان خون آلود
مي شناسندت به صد نقش و نشان مردم
مي درخشد زير برق چكمه هاي تو
لكه هاي خون دامنگير
و به كوه و دشت پيچيده ست
نام ننگين تو با هر مرده باد خلق كيفرخواه
و به جا مانده ست از خون شهيدان
 برسواد سنگ فرش راه
 نقش يك فرياد : اي جلاد ننگت باد
   (ه.الف.سايه)

2 نوشته شده در  جمعه 30 دی1384ساعت 17:0  توسط سیزده بدر  |