سیزده بدر

ورق های بازی را آرام پخش می کند ،
 سرفه های ممتدش میگویند که این بار دستش برگی نیست تا بتواند به یاریم بیاید
دیگر خیلی خسته و پیر شده
خوب یه یاد دارم آن روزهای نخست
که چگونه با چند سرباز به جنگ تک ها میرفت
  واقعا خسته و پیر شده است
نمی تواند به راحتی نفس بکشد
سرفهای ممتدش گویی بیشتر از خالی بودن دستانش حرف دیگری را در متن می پروراند
هر انچه که بود آزارش می داد
ساعتها بود، که کنار لیوان شامپانش منتظر خوردن زنگ ساعت بی حرکت مانده بود
سیگاری روشن کرد و به ارامی سربازی روی بی بی من آمد
...
ادامه دارد

2 نوشته شده در  دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 15:53  توسط سیزده بدر  |